Rain and sleet, sleet and rain, gloom and doom

Dalawa lang ang klase ngayong araw. Ito na ang huling linggo ng first sem. Sa wakas.

Paglabas ng COC, nagulat ako nang makita ko si Leona, papaalis na. Ayun sinigawan ko. Matagal na pala siyang naghihintay dun, sa may yellow umbrella ella-ella-e-e. Tinetext niya ako e hindi ko naman dala phone ko. Buti na lang naisipan naming lumabas ng building. Tinotoo niya yung sabi niya kagabi na magkita raw kami bukas sa COC. Ang sweet. Masaya na uli ako.

Yun na yun. Chakaness talaga magblog.

Dream Date by Sinclair Smith. Ang malubhang epekto ng panaginip sa buhay ng isang teenager. XD

Alam niya na. Ano naman ngayon?

Matapos magpakasasa sa paglilibot sa Mall of Asia [pagkatapos dayain ang Avon Walk Against Breast Cancer], nagkaroon ng mini-reunion sa bahay nila Joana Joy, kaarawan niya, at maraming tridash-colossians ang dumalo. Special mention syempre sina Ma. Leona S. Khan [na kung hindi ko pa siguro tinadtad ng text e hindi pupunta], Ma. Kristina O. Llorca [na buong akala e galit na galit ako sa kanya. Actually, hindi naman ako nagalit. Nasabi niya na e, ano pang magagawa ko. Sana nagkausap kami kagabi. Masyado siyang natakot sa akin, hindi ko naman siya kakainin], at syempre si [drumroll] Jeffren B. Eliang [na nagdrama nang kaunti, as always, kumanta nang kumanta at nagpapiktyur nang nagpapiktyur]. Sayang wala si Villarica D. Manuel at Gracejoy Felice V. Anonas.

Hindi ako mahilig sa ganoong gathering. KJ na kung KJ. Ganoon eh. Parang si Gracejoy, masyadong killjoy. Gusto ko silang makita pero parang ayoko rin. Gusto kong maging masaya pero parang ayoko rin. Mas madalas kesa hindi na iniiwasan ko ang mga bagay o tao o pakiramdam na nagpapasaya sa akin. Emo ba? Hindi, simpleng patetik lang. Magulo ang takbo ng pag-iisip.

Kagabi, hindi sobrang saya, hindi rin sobrang lungkot. Soya lang. Siguro dahil nakita ko na yung dalawang taong gusto kong makita bago mangyari ang event last night. Si Leo, noong September 30 sa tapat ng CEA. Si Jeff, noong September 12 sa loob ng PLP ECE Department.

Alam kong alam niya na. Alam niyang alam ko na na alam na niya. Pero walang nagtatatangkang magbukas ng paksang yon. Tingin ni Leo, mutual lang. Ayokong i-open sa takot na baka magka-ilangan, at ayaw rin niyang i-open sa parehong dahilan. Ayoko na rin talaga sigurong pag-usapan. Alam kong hanggang doon na lang, at masaya na ako. Kahit kailan naman hindi ako naghangad ng higit pa roon. Ano naman ngayon kung alam niya na? Sinabi na rin niyang walang magbabago. BFFAE. Best friends forever and ever [pauso lang yan ng klasmeyt ko].

Saka na yung mga litrato. Nagloloko si flash drive.

Just to have something posted.

The first semester is almost over but, apparently, I haven’t learned anything substantial yet. Those effing professors and their tedious teaching methods are getting on my nerves. The longer the time I spend within the walls of the College of Comm, the more I seem to lose my enthusiasm for learning. Ironic, eh? I need motivation. An inspiring message from Mr. Redentor Reyes would be of great help. Heehee. Speaking of Kuya Red, the EIC of The Journ Post, I’ve heard from one reliable source that the printing of the said newsletter has encountered some technical problems, consequently, its release would be delayed. Just so you know.

I am currently reading Buffy the Vampire Slayer: Deep Water.

Writing in English is something I do once in a blue moon. It gives me goosebumps.

Maui!

Foundation day ng Rizal High School ngayon. Excited ang kapatid ko. First time niya kasi. Sana hindi siya madismaya. May nagbago kaya sa pagdiriwang? O mas malala pa kaysa dati? Makapunta nga mamaya. Naalala ko nung nakaraang taon, mungtanga ang parade kasama kaming mga Speech Club officers. Nakakatawa.

Nakakatamad na talaga. Nakakatamad mag-aral, magsulat. Nakakatamad magblag. Ang tanging gawain na hindi ko kinatatamaran ngayon ay ang pagbabasa. Boring pag walang binabasa. Kinaaadikan ko ngayon ang ALIAS, yung mga prequel novels.

Dapat palang bawasan ko na nag pagpopost ng masyadong personal na bagay sa blag na ‘to. Dahil sa nangyari kahapon. Hindi ko naman alam na itatanong niya yun sa harap nila, nagulat ako. Ambobo kasi. Hindi ko naisip na mababasa pala niya yung mga nasa baba. Nagmukha akong ijot [idiot] nung mga sandaling iyon. Patetik me.

Ang post na ito ay para kay Maui Irene Felix. Peace tayo, pare!

Maui Irene Felix

Happy birthday ng aking ina ngayon.

Sayang ang pamasahe

Pumasok ako kahit alam kong umpisa na ng celebration ng foundation day ng PUP. Sa main lang naman may pagdiriwang, sa COC parang wala lang. Pumasok ako dahil alam ko idi-discuss ni Ma’am teves ngayon ang Code of Ethics. Pero wala. Walang magandang prof na dumating. Wala nang klase buong araw. Sayang ang ipinunta ko ng school.

Walang kwenta lang ‘tong post na ‘to.

Ang sama ng epekto sa akin nung bangungot. Hindi ako nakatulog buong gabi. dati gustong-gusto ko matulog agad dahil sa mga panaginip, pero ngayon….